Zlecenie czytelniczki Oliwii.

Cześć! Dziś napiszę coś o Adamie i jeden rozdział życia w wielkim mieście :D

Zaczynamy!
                                                           

Naruciak - sławny you tuber mieszkający w Elblągu, mający 17 lat. Miły, i fajny chłopak którego fani nazywają się ciuraki. Jest śmieszny i bardzo dobrze obrabia swoje filmy, które próbuję wstawiać codziennie na kanał, co mu wychodzi!  Jako dzieciak mieszkał w Gdyni, ale jego Mama znalazła sobie partnera, i przeprowadzili się do Elbląga.

,,Życie w wielkim mieście"

VI

Nagle się obudziłam, wiedząc, że to jedynie mój koszmar.

-Boże.. naprawdę nie jestem w samolocie? - zadałam sobie pytanie.

-Nie, nie jesteś! Hahha! - Wyśmiała się ze mnie Elena.

-Co? Nie umarłaś? Ojejku, jak dobrze.. - Odparłam.

-Co? Co? Ja umarłam? Musisz jeszcze poczekać dużo czasu! - uśmiechnęła się Elena.

-No widzisz, śniło mi się jakieś straszne.. straszne coś. - Powiedziałam.

-No, spoko. Przecież oglądałyśmy horror. -Odparła Elena.

Nagle popatrzyłam się dziwnie na Elenę. 

-Co Ci się stało? Jakbyś nigdy mola nie widziała! - Powiedziała do mnie Elena.

-Aj, nic. Nie pamiętam, żebyśmy oglądały horror. -Odparłam

-No wiadomo, tak się bałaś że.. Haha! - Powiedziała Elena.

Nagle do drzwi mojego pokoju zapukała mama.

-Proszę! - Krzyknęłam.

-Cześć dziewczyny! Przyniosłam Wam śniadanie. Mleko i kanapki. -Odparła Mama.

-O, dziękujemy! - Odparłam Ja, i Elena.

Nagle zaczęłyśmy jeść. A jak coś, to tak wyglądała Elena : 

Śliczna!

Zaraz ubrałyśmy się i wybrałyśmy się do Alicji, naszej chorej przyjaciółki. Była chora na grypę.

Podeszłyśmy do drzwi jej domu i Elena zapukała. Nagle otworzyła mama Alicji.

-Cześć Dziewczynki. Wy do Alicji, prawda? - Zapytała.

-Ależ owszem, mamy dla niej pyszne herbaty leczące. - Odparłyśmy.

Nagle pobiegłyśmy do Alicji. Leżała, biedna, widać że się męczyła. 

-Hej Alicja. Jak się czujesz? - Zapytałyśmy Alicji.

-Cześć. A chyba widać, smutno mi, sama leże i nudzę się. - Odparła

-Tak w ogóle to razem z Eleną przyniosłyśmy Ci różne herbatki, na pewno poczujesz się po nich lepiej! - Powiedziałam patrząc na Alicje.

-Oo! Serio? Dziękuje! Wreszcie jakieś osoby, które nie powiedzą ,,O szkoda" i sobie pójdą-Odparła bardzo szczęśliwa Alicja.

Kilka godzin z nią gadałyśmy. Czas też był na wrócenie do domu.